Etyka i postępowanie etyczne

Areté (gr. ἀρετή) - z reguły nauka zawodu ów tłumaczy się w charakterze “niewinność” (rzadziej i najczęściej drzewiej dodatkowo jak “bohaterstwo” ewentualnie “męstwo”), wszak jego dokładne przetłumaczenie sprawia przeszkoda, bo w różnych czasach proch różne znaczenia. Zrazu oznaczał męstwo, tytanizm, później użyteczność (szansa) człowieka i każdej swoją drogą rzeczy do spełniania swojego właściwego zadania, w końcu tudzież zaletę moralną, alias cnotę.

Platon w Państwie wyjaśnia, iż każda przedmiot ma specyficzne na rzecz siebie działanie, tzn. aktywność, które płeć nadobna (bądź płeć słaba lepiej aniżeli wszystkie inne) przypuszczalnie realizować, np. na rzecz noża jest przedtem cięcie, na rzecz oka widzenie, na rzecz ucha słyszenie. Wianek jest tedy tym, z powodu czego każda obiekt wypełnia w pierwszy fortel właściwe sobie aktywność. Istnieje wobec tego niewinność noża (jest nią to, iż poprawnie tnie), oka, ucha itd. Dziewictwo człowieka jest wówczas dopiero co i jedynie nieplanowanie szczególnym owej cnoty, którą mają wszystkie rzeczy.

Ewolucja pojęcia areté jest widać odbiciem przemian w życiu społeczeństw greckich, a to jest ich demokratyzacji, z którą wiązało się rozpowszechnienie kultury duchowej, literatury, sztuki, nauki.

Kategorie: Etyka • Miłość mądrości starożytna

Etyka nikomachejska (gr. ἠθικὰ Νικομάχεια, ēthiká Nikomácheia) - dzieło sztuki Arystotelesa, najpełniejsza objaśnienie poglądów etycznych stworzonego przez niego systemu filozoficznego.

Spis treści

• 1 Datacja utworu
• 2 Tytuł i budowa dzieła
• 3 Tłumaczenia
• 4 Bibliografia
• 5 Przypisy

//

Datacja utworu

Nieznana jest termin powstania Etyki nikomachejskiej. F. Nuyens śledząc sprawa sądowa perspektywiczny myśli Arystotelesa datuje jej zryw na pozostały trwanie twórczości Arystotelesa, tj. pośrodku latami 347-330 p.n.e., w charakterze iż prezentuje upodobania pośrednie w nauce na materia duszy między proplatońską Etyką eudemejską a antyplatońskim traktatem O duszy.

Tytuł i konstrukcja dzieła

Etyka nikomachejska nie została wydana za życia Arystotelesa. Nie miała podobnie w tamtym czasie postaci jednolitego traktatu, stanowiąc zbiór wykładów.
Tytuł Etyki nikomachejskiej pochodzi od Nikomacha, syna Arystotelesa, jaki naokoło 300 p.n.e. dokonał jej podziału na X ksiąg i wydał ją.

W niektórych przekładach Etyki na współczesne języki powielany jest tytuł łacińskiego przekładu Ad Nicomachum, co jest błędne z uwagi na kompilację i publikacja dzieła po śmierci autora, podczas gdy i faktyczny stan rzeczy iż w IV wieku p.n.e. nie istniał konwenans dedykowania utworów.

Struktura nadana dziełu przez Nikomacha czyni je niespójnym. Poszczególne księgi nie są podzielone wedle zagadnień, a omawiają dwoje odrębne tematy (kiedy lektura VII mówiąca o opanowaniu i o przyjemności), czy też w przeciwieństwie - jedno kwestia rozbite jest pośrodku dwójka księgi (podczas gdy rozprawa naukowa o cnotach pocięty pośrodku księgi VIII i IX).

Umieszczenie w Etyce nikomachejskiej podobnych, a choć rozbieżnych między sobą tekstów, podczas gdy dwa niezależne od siebie rozprawy o przyjemności (ks. VII, 11-14 i ks. X, 1-5) wskazuje, iż kompilator posługiwał się pismami Arystotelesa z różnych okresów jego twórczości.

Tłumaczenia

Etyka nikomachejska doczekała się ogromnej ilości tłumaczeń i komentarzy w wielu językach.

Pierwsze całościowe, anonimowe tłumaczenia Etyki nikomachejskiej na łacinę ukazały się w połowie XII wieku. Pierwszym tłumaczeniem na dyskurs nowożytny był język francuski tłumaczenie Opar Oresme’a z 1371.

Pierwszym fragmentarycznym przekładem na dyskurs własny był translacja Sebastiana Patrycego z 1618. Pierwszym - i kiedy dopóty jedynym - całościowym polskim tłumaczeniem Etyki nikomachejskiej jest translacja Danieli Gromskiej z 1955.

Bibliografia

• Arystoteles, Etyka nikomachejska, zbiegowisko. Daniela Gromska, Firma wydawnicza Naukowe PWN, Gród nad Wisłą 2007, ISBN 978-83-01-15172-0

Przypisy

1. ↑ Autorstwo tego utworu bywa niemniej kwestionowane

Kategorie: Filozofia starożytna • Moralność

Imperatyw ostateczny - dogmat etyczna, którą wolno przedstawić m.in. w podejście kolejny: “powinno się zachowywać się nieustannie według takich reguł, co do których chcielibyśmy, ażeby były one stosowane przez każdego i zawżdy”. Nauka zawodu filozoficzny utworzony przez Immanuela Kanta.

Kant definiuje ją na różne sposoby. Najprostszy cytowany jest u dołu (w oryginale):

• „Handle nur nach derjenigen Maxime, durch die du zugleich wollen kannst, dass sie ein allgemeines Gesetz werde.“

w tłumaczeniu:

• „Postępuj nieustannie podług takiej maksymy, abyś mógł jednocześnie mieć ochotę, by stała się białogłowa podstawą powszechnego prawodawstwa.“

Kategorie: Etyka • Miłość mądrości nowożytna • Miłość mądrości niemieckojęzyczna

SRI (z ang. Socially-Responsible Investing, inaczej społecznie odpowiedzialne inwestowanie, nazywane także “zrównoważonym” inwestowaniem bądź “etycznym” inwestowaniem, to takie inwestowanie, które dąży w równym stopniu do maksymalizacji zysku, co do osiągnięcia włość społecznego. Inwestorzy społecznie odpowiedzialni uprzywilejowują w swoich decyzjach inwestycyjnych te przedsiębiorstwa, które praktykują ewentualnie promują takie zasady, kiedy zrównoważony postęp, straż środowiska, obstawa praw konsumenta, prawa człowieka azali zróżnicowanie. Niektórzy (niemniej jednak nie wszyscy) unikają współpracy z biznesem zaangażowanym w określone branże, takie kiedy tytoniowa, alkoholowa, militarna itp.

SRI to cudaczność integralny, co jest konsekwencją tego, że integralny jest tenże firma, którego międzynarodowe interesy wspierane są przez inwestorów “odpowiedzialnych społecznie”. Pospołu z ekspansją inwestycji zagranicznych zwiększył się także rozmiar oddziaływania produktów SRI. Ich szczebel wzrasta zarówno w krajach rozwiniętych, kiedy i rozwijających się. Za tym trendem podążają różne organizacje handlowe, takie podczas gdy Arena Społecznego Inwestowania w Stanach Zjednoczonych. W 2006 roku, Oprogramowanie Środowiskowy Organizacji Narodów Zjednoczonych ogłosił “Zasady Odpowiedzialnego Inwestowania”. Tworzą one ramy wspomagające inwestorów we włączaniu czynników społecznych i środowiskowych do swojej działalności inwestycyjnej.

Zobacz także

• Społeczna zadłużenia biznesu
• Zrównoważony rozwój
• Etyka biznesu

linki zewnętrzne

• Zasady Odpowiedzialnego Inwestowania
• Danske Pula a SRI

Kategorie: Zarządzanie • Inwestycje • Sposób postępowania

Naturalizm moralny - przeświadczenie filozoficzny wtajemniczony przez sceptyków, wywodzący normy moralne z właściwości natury ludzkiej, uznający czyny zgodne z naturalnymi popędami ludzkimi za dobre. Wg naturalizmu etycznego pewne zasady moralne wynikają ze wspólnych na rzecz większości osobników homo sapiens gildia psychiki, równolegle racjonalnie tłumacząc potrzebę ich zachowania w życiu.

Kategoria: Etyka